www.sosnuchterheid.org

[goeleke]

dag lieve mensen,

heb uiteindelijk de grote stap opnieuw gezet. Ben morgen 2 weken nuchter. het was een grote moeilijke stap maar uiteindelijk vielen de afkickverschijnselen beter mee dan elk scenario dat ik voordien voor ogen had. Wie me immers kent weet dat dit de tweede keer is dat ik door deze hel ga. Wat me wel opvalt is dat de drang veel langer duurt dan toen ik paar jaren geleden voor t eerst stopte. Net of mijn lichaam doorheeft dat ik toch weer kan hervallen. Maar ben vastberaden hoor. al is het heel moeilijk. Voel me over t algamen beter, vrijer, maar "mis" de manier om uit de stress momenten te ontsnappen...Nog veel werk voor de boeg. Momenteel thuis met virale griepinfectie, mijn lichaam heeft erg afgezien de laatste maanden.
Zo, wou dit nieuws even delen.

Lieve groeten,
goeleke

[groetjes]

Dag Goeleke,

Welkom terug en proficiat met je 2 weken nuchterheid. Als ik het goed heb waren je laatste berichtjes ergens van in juni en toen was er sprake van een herval, dacht ik.
Doe je het nu op je eentje of heb je professionele hulp ingeschakeld?
Ben je al eens naar een sosn bijeenkomst bij jou in de buurt kunnen gaan?
Nuchter worden is een beetje opnieuw leren leven, iets wat tijd nodig heeft, soms veel tijd. Gun je nuchterheid deze maal de tijd die nodig is.
Veel beterschap en HOU HET NUCHTER!!!!
Groetjes.

[goeleke]

hey groetjes,

Neen, geen professionele hulp ingeschakeld. Doe dit op eigen houtje, enkel mijn partner was op de hoogte van mijn buitensporig drinkgedrag...
Momenteel niet veel behoefte aan hulp, voel me sterk genoeg nu. Heb klik gemaakt in mijn hoofd en lukt wel. Drang blijft natuurlijk groot, maar zal wel verminderen zeker. Weet gewoon dat elke vorm van alcohol voor mij passé is en kan wel verdragen dat mijn man nog wel drinkt, maar nog niet thuis. Hier thuis komt nog gen drank binnen, later mss wel...
Wat ik wel voel laatste tijd is een enorme vermoeidheid, een neerslachtigheid ook. Alsof dat met de wijn ook mijn enige vorm van ontspanning is verdwenen. Want heb een druk huishouden en dat moet ik blijven runnen, moe of niet, zin of niet...en de zin, de levenslust waarop ik had gehoopt blijft wat achterwege...Het eens kunnen loslaten wat met een glas wijn lukte, lukt nu helemaal niet meer. Ben wel op zoek naar een manier om opnieuw te gaan sporten, maar heel vaak alleen thuis met kindjes en vind momenteel niet direct een oplossing hiervoor...
Klinkt dit goed? Als ik dit zelf eens nalees heb ik nog een lange weg af te leggen hé...is zoals je zei, groetjes, ik moet een nieuwe levensstijl aanleren, en dat vraagt tijd...Morgen weet ik ook resultaat van bloedonderzoek, want griepverschijnselen verdwijnen maaar niet...hoop dat naast de mentale klik, ook wat extra vitamientjes mede oorzaak zijn van mijn dipje...
Lieve groetjes,
Goeleke

[groetjes]

Dag Goeleke,

Knap van je dat je het zo een beetje in je eentje aanpakt en zeker heel positief dat je de steun van je partner hebt.
Dat alles nu niet echt prachtig aanvoelt is meer dan normaal. Eerst en vooral kost nuchter worden heel veel energie, ook al voelt dat soms niet zo aan. Ook heeft jarenlang gebruik veel energie gekost. Alcohol lijkt je te helpen om vermoeidheid te verslaan en toch maar verder te kunnen werken, maar niks is minder waar. Door alcohol gebruik sloop je echt je lichaam. En, ja, daar ben ik weer, het heeft tijd nodig om dat terug op punt te krijgen.
Ook iets wat vaak voorkomt is dat er na een eerste euforie (waauw, ik kan een week zonder alcohol...) je in een zwart gat valt van: is het dat nu? Wat is er nu zo prachtig aan dat nuchter zijn? Heel normale vragen en ergens wordt dit ook ingegeven door het element verslaving. Je kan gewoon niet verwachten dat na twee weken alles goed gaat aanvoelen en alles wat tot gebruik geleid heeft opgelost is. Tijd, tijd en nog eens tijd. Terug leren wandelen, stapje per stapje, rustig aan, niks overhaasten.
Goeleke, probeer nu eens om naar een sosn bijeenkomst bij je in de buurt te gaan. Dit kan je echt helpen en alles heel wat makkelijker maken. Je hoeft dit echt niet alleen te doen.
En wat er ook speelt...blijven communiceren en HOU HET NUCHTER!!!
Tot gauw...
Groetjes.

[goeleke]

helaba,

was net aan nieuw be bezig toen stroom in straat uitviel...dus probeer me nu paar uur later te herinneren wat ik schreef. Ben na mijn eerste "stop" paar maanden naar bijeenkomsten geweest en heeft me toen echt wel geholpen. Ook omdat ik totaal geen idee had wat ik moest, kon, mocht verwachten. Ben er na die eerste maanden mee gestopt, ook omdat het tijdstip van de bijeenkomst een heel moeilijk moment is voor mijn gezin: huiswerk, eet, bad en bedtijd...Wil nu in de eerste plaats op mijn eigen ritme, van thuis uit de communicatie opnieuw opstarten. Weet ook niet hoe lang ik hier behoefte zal aan hebben...Nu wil ik er in de eerste plaats zijn voor mijn gezin en hen niet opnieuw extra belasten met mijn afwezigheid. Besef zelf ook wel de oorzaak van mijn verslavingsdrang; heb een heel verantwoordelijk werk en 3 kleine kinderen. Ben bovendien enorm perfectionistisch ingesteld en eis dat ook van anderen. Thuis moet het altijd proper zijn, de strijk moet perfect gedaan zijn en wil ook dat mijn kinderen het op school, in de sportclub... supergoed doen...Besef dat een goede werkgever, mama, echtgenote, vriendin...soms iets teveel is en dat ik moeilijk een manier vind om me te ontspannen. Wat is ontspannen? Vroeger was dat voor mij een half uur per dag hardlopen, een goed boek lezen, naar film gaan en eens gaan eten..Heb me opnieuw een aantal boeken gekocht (spaar nu toch veel uit op die wijn) en hebben een abonnement op telenet en digibox aangeschaft. Kunnen we zonder babysit naar de film...T is moeilijk maar hoop dat ik terug van deze kleine dingen kan leren genieten...en er voor mezelf tijd wil voor vrijmaken.
Genoeg geklaagd, aan t werk...
Goeleke

[groetjes]

Dag Goeleke,

Lukt alles nog een beetje?
Inderdaad heel belangrijk...kleine dingen waardoor je jezelf kan ontspannen, zoek het niet te ver, gewoon even tijd voor jezelf maken.
Hou het nuchter en tot gauw.
Groetjes.

[goeleke]

Dag groetjes,

Het lukt, gaat op en af. De ene moment kan ik in toekomst kijken en geloof ik in mezelf. De andere moment ben ik zo ontzettend onzeker. Ik probeer stil te staan bij wat ik al heb bereikt, maar kan niet trots zijn op mezelf. Heb t gevoel dat ik op nog zoveel vlakken faal. Eigenlijk ben ik erg onzeker en zou ik me t lieftste van alles van iedereen afsluiten. Ik sluit me ook figuurlijk af van mijn man. Vertel heel weinig over hoe ik me voel en hij vraagt er eigenlijk ook nooit naar. Wat ik dan weer interpreteer als "zie je wel dat ik het niet waard ben...". Niet drinken of gematigd kunnen drinken is eigenlijk heel normaal, maar ik vind dat mijn man erg licht over mijn stoppen gaat en het ook als normaal beschouwd, terwijl het mij nog steeds ongelofelijk moeite kost en de drang bij momenten enorm groot is. Soms zou ik een "beloning" willen, een lief woord, een blijk van waardering...maar dat mag ik wschl niet verwachten. Moet mezelf in de eerste plaats zelf opnieuw leren waarderen, de rest volgt wel...
Sorry voor mijn geklaag in mijn laatste berichten. Is momenteel voor mezelf erg moeilijk het positief te zien...maar ik hou vol, en ik hou het nuchter, dat staat vast!!
Besef ook wel dat ik door mijn drinken mijn man enorm heb verwaarloosd en wij wat vervreemd zijn van elkaar. hij heeft zo'n beetje zijn eigen weg gevonden, gezocht door mijn probleem. Meer werken, al iets langer uitgaan,... Want in die periode kon hij toch geen beroep doen op mij, ik had totaal geen enregie voor iets anders dan wijn. En nu zou ik verwachten dat hij zijn leven weer opnieus omgooit...dat is teveel gevraagd, dat besef ik ook wel...Zoiets vraagt tijd...En die moet ik hem geven.
Hoe gaat het met jou groetjes? Heb de indruk uit uw berichtjes dat alles wel oke zit. Jij bent een vaste, wijze waarde op dit forum. Bedankt hiervoor. Maar wil niet enkel eenrichtingsverkeer, mss kan ik ook iets voor jou doen?
Lieve groetjes en een prettig WE,
Goeleke

[lot]

Toen ik je tekst las.
Had ik iets van, dit is
het.[geen eenrichtingsverkeer)
Laat ons gewoon delen
we zien wel waar het uit komt.

Lot

[lot]

Ga die woorden die je
schreef naar iemand anders
toe en ook van toepassing zijn op
een bepaalde situatie in mijn leven
en waar ik zelf niet aan uit was. Namelijk
wil geen eenrichtingsverkeer straks
ook communiceren en zal wel zien hoe
gesprek dan verder verloopt. Onrechtstreeks
heb je voor mij poort geopend.

Lot

[groetjes]

Dag Goeleke,

Dank je om te vragen hoe het met mij gaat. Maak je geen zorgen, met mij is alles ok. Er zijn wel van die dagen dat er net ietsje teveel dreigt fout te gaat, maar samen met mijn nuchterheid en een paar hele goeie vrienden sla ik me er wel doorheen.

Geef jezelf en je gezin even de tijd om mekaar terug te vertrouwen en om terug te wennen aan deze nieuwe situatie. Zoals het voor jou moeilijk is om nuchter om te gaan met allerlei dingen zo is het ook soms voor gezinsleden moeilijk om terug om te gaan met dit nieuw nuchter familielid. Forceer niks en als de tijd er rijp voor is kan een open en goed gesprek met je partner jullie relatie zeker verder helpen.
Bouw rustig verder aan je nuchterheid zodat je juist door deze nuchterheid terug alles kan opbouwen.
Nog een leuk weekend en tot gauw.
Hou het nuchter.
Groetjes.

[goeleke]

Hoi,

Blij iets voor jou te kunnen betekenen Lot. Hopelijk ging het gesprek de goede richting uit. En inderdaad, we blijven gewoon communiceren, we zien wel...niet opgeven!
Draaddoos netwerk van mijn laptop was net uitgevallen, mijn man kwam me spontaan helpen. Voelde precies dat ik nood had aan nog even op site te kunnen gaan...moet niet altijd met veel woorden zijn, elkaar begrijpen...iets kleins maar doet zo'n deugd.
Slaapwel. Kruip er eens vroeg in, voel me compleet uitgeput...morgen zondag, dag voor en met kindjes. Ook enige dag van de week dat mijn partner thuis is en kindjes ziet...ga ervan genieten, nuchter!
Goeleke

[groetjes]

Dag Goeleke,

Hoop dat je een leuk nuchter weekend hebt gehad.
Tot gauw,
Groetjes.

[lot]

Dag Goeleke.
Ik heb het geprobeerd om
dialoog te starten. Maar bracht geen
aarde aan wal. Nu laat ik het ook
even voor wat het is ,
heb voor moment geen andere keus, anders
vallen er brokken en dat is mijn bedoeling niet.
Ook moet ik een beetje naar mezelf kijken,
voel me niet top. Hoe meer ik dingen doe
die voor mij goed zijn en ook positief aanvoelen, hoe
meer iets heel sterk negatief in mij wordt gevoed . Het zijn
dingen die voor mij op moment niet te rijmen zijn. Het kost me
dan ook veel energie om het zoveel als mogelijk te negeren.
Deze onmacht maakt dat wanhoop op de loer ligt.
Doordoen en niet zagen is dan de boodschap
die ik mezelf geef( inademen buikspieren spannen en diepe zucht
en dan diep inademen even diepe zucht zonder spierspanning).

Nuchtere groetjes lot